9 redenen waarom niet iedereen een kind wil

Kinderen kunnen leuk, lief en schattig zijn, maar niet iedereen wil er één.

Kinderen kunnen ontzettend leuk zijn, maar er zijn ook mensen die bewust geen kinderen willen. Vaak ontstaat er een kloof tussen mensen met én mensen zonder kinderen, voornamelijk bij vrouwen. Om meer begrip te krijgen voor de vrouw die geen kinderen wil - hier 9 redenen waarom.  

1. Financiële redenen

Een kind is duur, ontzettend duur. Heb je één kind, dan kost hij ongeveer 17% van je besteedbaar inkomen en heb je twee kinderen, dan is dit 26%. Er zijn mensen die dit teveel geld vinden en het er simpelweg niet voor over hebben. 

2. Minder tijd voor jezelf en je relatie

Een kindje in huis kost ontzettend veel tijd en heeft ook alle aandacht nodig. Sommige stellen hechten teveel waarde aan hun eigen tijd en willen hierdoor geen kinderen. 

3. Ongelukkige jeugd

Een andere reden kan zijn dat je zelf niet zo fijne jeugd hebt gehad en om deze reden niet aan kinderen wil beginnen. 

4. Overbevolking 

De wereld is overbevolkt, dat is een feit. Ook dit is een reden waarom niet iedereen aan kinderen wil beginnen.

5. Geen moederinstinct

Je hebt een biologische klok, maar die heb je simpelweg nog nooit horen tikken. Je hebt gewoon nooit de behoefte gehad om aan kinderen te beginnen. 

6. Geen geschikte partner gevonden 

Geen geschikte partner kunnen vinden kan een reden zijn waarom sommige vrouwen geen kinderen hebben. Naarmate ze ouder worden, hoeven ze ook geen kinderen meer en zijn ze veel te gehecht geraakt aan hun vrije leven. 

7. Je vindt kinderen niet leuk 

"Ik vind kinderen gewoon niet leuk," heb ik iemand weleens horen zeggen. "Tuurlijk, het kindje van mijn beste vriendin en zus zijn best schattig, maar ik ben altijd blij als ik ze weer kan afleveren."

8. Onvruchtbaar

Een minder leuke reden, maar helaas één die vaak voorkomt. Onvruchtbaar zijn. Er zijn een hoop vrouwen die, om welke reden dan ook, vervroegd in de overgang zijn geraakt. En ja, je hebt erbij die op andere manieren een kindje proberen te krijgen, maar je hebt ook stellen die hier niet aan willen beginnen.   

9. Beperking van vrijheid

Bij het krijgen van een kind zul je (zeker de eerste jaren) een stukje van je vrijheid in moeten leveren. Spontaan uit eten gaan of op zaterdagavond ineens bedenken dat je zin hebt om een drankje buiten de deur te doen zit er voorlopig niet meer in. En niet iedereen ziet het 'nut' ervan in om deze vrijheden op te geven. 

"Zeg, waarom neem jij geen kinderen?" 

Veel vrouwen die bewust geen kinderen willen, krijg dit vaak te horen. Zij krijgen geregeld verwijten naar hun hoofd als 'ik vind het egoïstisch als je geen kinderen neemt' of 'waarom heb jij een hekel aan kinderen?' 

"Dat moederinstinct komt vanzelf wel."

Er zijn vrouwen die door één of meer van bovenstaande redenen niet aan kinderen beginnen of ze niet kunnen krijgen. Het belangrijkst is dat je elkaar in de waarde laat. Ontzettend veel vrienschappen houden op met bestaan, omdat simpelweg de kloof te groot is geworden tussen mensen met kinderen en mensen zonder kinderen. Zonde! Want als je respect hebt voor elkaars keuze kan de vriendschap blijven bestaan. Uitspraken als 'ach joh, het moederinstinct komt vanzelf wel' of 'het kan nog hoor' zijn niet de uitspraken die deze vrouwen willen horen. Wellicht kun jij niet begrijpen als moederzijnde waarom iemand geen kinderen zou willen en andersom, maar probeer toch elkaar te begrijpen en te respecteren. 

Wil jij bewust geen kinderen en krijg je hier vaak vervelende reacties op? Laat dan een reactie achter!   

Door

08 mei 2015

Leuke artikelen

Andere artikelen in deze categorie

Reageer!

Wat is jouw mening hierover?

Er zijn al 31 reacties geplaatst.

1 maand geleden

Ik zou nooit kinderen willen en ik wilde dat meer mensen van die mening waren. Bij mij in het gebouw woont er iemand met een stuk of drie van die jong, die in de vakantie's maar de hele dag over en weer spurten zodat mijn lamp er bijna uit valt, hun afval overal gooien en heel de straat bijeen krijsen. Dat dag in dag uit. Echt typisch. Zoveel mogelijk van die jong maken, maar nog te lam om er voor te zorgen. Maar zeg dat absoluut niet op facebook of zo, want dan zeggen ze meteen dat ik maar moet verhuizen en dat kinderen zo lief zijn. Vooral de moedertjes die zelf een hoop van die jong heeft uitgeperst en zich daarom dan maar verheven voelt boven al de rest. Serieus? Omdat ge u benen open hebt gedaan?

5 maanden geleden

Ik ben al 34 jaar en heb ook geen kinderen en ben samen met mijn partner gelukkig. We hebben er voor gekozen om ze niet te hebben, we hebben twee huisdieren zijn we super gelukkig mee. Als kinderen groot worden hebben ze meestal grote bekken en ze helpen je leven ook naar hell te brengen. Ik kom ook uit een groot gezin van 2 gestoorde jongere broertjes elke keer gezeur en tegen spreken. Het kost veel geld en dat niet alleen je moet veel verantwoordelijkheid dragen en aan veel verplichtingen doen.

1 jaar geleden

@Tomaatje Ik heb je opmerking al een aantal keer gelezen, maar schijnbaar steeds overheen gelezen, je bent van mening dat huisdieren veel belangrijker gevonden worden dan dat ze daadwerkelijk zijn?? Wat bedoel je daar precies mee?

1 jaar geleden

@Arjan Ik kreeg geen kippevel maar ik werd heel erg boos over zoveel dedain, zoveel superioriteitsgevoel, zoveel onbenul. En ze heeft geen idee hoe beledigend ze is naar mensen die nou eenmaal heel anders tegen het leven aankijken. Ze heeft kennelijk ook geen idee dat veel van wat ze zegt niets anders dan egoïsme is. En gezien haar (foute) opmerking over evolutie denk ik niet dat ze religieus is. Dank voor de steun!

1 jaar geleden

@Sara Ik heb hier een soortgelijk bericht gepost, maar deze is nooit geaccepteerd door minime.nl
Jij zegt eigenlijk hetzelfde. Ik ben erg geschrokken van het verhaal van TOMAATJE. Als ik het verhaal nogmaals lees, krijg ik wederom kippenvel. Ik ga er vanuit dat ze een erg gelovig persoon is en dat haar redenen er "ingetimmerd" zijn.
Niemand verzint dit zelf.

1 jaar geleden

TOMAATJE: Even wat correcties op je bericht. “Je bent tot de ontdekking gekomen” zou moeten zijn “je hebt jezelf wijsgemaakt”. Je haalt aan “dat je er zoveel voor terug krijgt”, nou egoïstischer kan niet denk ik. De tijd dat ik besloot geen kinderen te nemen ligt ver in het verleden, toen al die dingen die jij opnoemt (sociale media e.d.) nog helemaal niet bestonden, dus je kletst uit je nek. “Kinderen zijn de toekomst”: HUH? Nog nooit gehoord van de niet te stuiten overbevolking die alle leven op aarde dreigt te verwoesten? Of sluit je daar bewust je ogen voor uit puur egoïsme? En jij meent te weten wat “onze taak” hier op aarde is? Ik weet eigenlijk niet of ik moet lachen of huilden, zo bizar is die uitspraak! En fundamentele levensbehoeften? Dor wie heb jij je dat nou weer wijs laten maken?

Ik ben oud (66), geen kinderen en geen kleinkinderen, en het bevalt me prima. Sterker nog, ik heb er een goed gevoel over dat ik niet heb bijdragen aan de verwoesting die de Home Sapiens overal aanricht. En noem me een egoist, je weet nog niet half hoeveel ik heb gedaan in mijn leven voor anderen, mensen die al bestaan, dus wie ben jij om over mij te oordelen? En je maakt jezelf wijs dat je iets bijdraagt aan “miljarden jaren evolutie”. Kreun …… wat een gotspe.
Het zou je sieren als je niet voortdurend je “mening” over je medemens aanpast naargelang je eigen omstandigheden wijzigen. En ik hoop dat je je kinderen zodanig opvoedt dat zij wél respect hebben voor anderen.

1 jaar geleden

Het is heel simpel: Ik wist al dat ik geen kinderen wilde toen ik een jaar of 6 was. Dieren wilde ik wel. Dat is nooit anders geworden. Prima relatie, van begin af aan gezegd dat ik geen kinderen wil, hij is er mee akkoord gegaan. Prima 'gezin' hier hoor met 2 katten en 2 honden. En daarnaast kan het mij niet zoveel schelen wat anderen daarvan denken of vinden. Ons leven, punt uit.

1 jaar geleden

@Zoe Zeer interessant verhaal. Vooral omdat het voor mij zo onbegrijpelijk is. Je vriend heeft het bijvoorbeeld over een volgende logische stap. Wat is hier zo logisch aan? Waarom zou het wel aan kinderen beginnen logischer zijn dan het niet aan kinderen beginnen? Is dan het antwoord "zo gaat dat gewoon", of "iedereen doet dat toch", of "mijn zus, broer, vrienden, vriendinnen hebben het ook"? of "we zijn al een tijd samen" Logica in het geval van kinderen willen bestaat echt niet. Ik stel voor om eens jullie beide te vragen 2 lijstjes te maken. 1 lijstje met 10 punten waarom je kinderen zou willen en 1 lijstje met 10 punten waarom je geen kinderen zou willen.
Bovendien, als je rond je 28/29e jaar pas aan je carriere begint, dan geef je die carriere toch ook niet al op als je 32/33 bent? Dat zul je toch voor het grootste deel gaan doen als je je kindje wil zien opgroeien. Misschien komt er ook nog wel een 2e kindje en zullen jullie beide daar veel tijd aan kwijt zijn. Werk heeft echt veel minder prioriteit als je aan kinderen begint.

1 jaar geleden

Ik ben momenteel 27 en heb een relatie van 3 jaar. Laatst vroeg mijn vriend ineens weer hoe ik nu denk over kinderen (we hebben het hier een half jaar geleden al een keer over gehad en toen was ik er al vrij stellig in dat ik waarschijnlijk geen kinderen wil, ik hield nog een slag om de arm omdat ik niet weet of mijn "biologische klokje" alsnog gaat tikken. Nu vroeg hij het iets van een week geleden dus weer, en ik was een beetje overdonderd. Hij zei dat het bij hem toch wel steeds meer begint te kriebelen. Volgens hem komt het door het huis waar we nu in wonen (hij woont sinds eind augustus in dit huis, ik ben er in december bij gekomen), en omdat het volgens hem een logische volgende stap is.
Omdat hij dit zo plots vroeg, kreeg ik het een beetje benauwd..ik dacht gelijk 'oh god, ik weet het echt nog niet, zie ik mijzelf wel als een moeder, wat zal het met onze relatie doen als zijn kinderwens toch nog sterker wordt en die van mij toch uitblijft?'. Ik heb hem eerlijk gezegd dat ik nog heel sterk twijfel. Ik zie teveel negatieve punten in verhouding tot positieve punten. Eerlijk gezegd kan ik maar één positief punt bedenken en dat is dat ik het heel leuk zou vinden om mijn vriend in zijn vader-rol te zien. Maar dat is dan eigenlijk niet eens een reden om kinderen te nemen. Ik zie mijzelf gewoon niet als moeder, houd teveel van mijn vrijheid en gewoon te kunnen doen wat ik zelf wil zonder rekening te moeten houden met een kind wat van mij afhankelijk is. Daar komt ook nog bij kijken dat ik een neurologische aandoening heb (misofonie) en waarbij de kans behoorlijk aanwezig is dat ik het overdraag op mijn kind, dat gun ik hem/haar niet. Daarnaast ben ik nu nog aan het studeren (komend schooljaar sluit ik mijn HBO opleiding af) en na m'n HBO opleiding wil ik waarschijnlijk nog een leergang volgen van een half jaar. Ik wil niet zwanger zijn/een kind hebben terwijl ik nog studeer. Ook wil ik na mijn studie eerst mijn carriere opbouwen, dus ik ben sowieso pas 28/29 wanneer ik begin met werken en om een carriere op te bouwen ben je ook alweer even bezig, dus waarschijnlijk ben ik pas ergens rond de 32 dat ik pas echt actief over kinderen ga nadenken. Dat is ongeveer 5 jaar vanaf nu, ik ben benieuwd hoe ik er dan over denk.

Waar ik ook een hekel aan heb is het min of meer pushen van mijn schoonmoeder. Zodra er even een kleine ingang is begint ze over baby's, lopen we in een winkel waar ze babykleertjes verkopen dan roept ze gelijk 'Oh kijk nou wat schattig, als je dit ziet wil je er toch zelf één?!' en ook als we bij mijn schoonouders op visite zijn en er wordt gevraagd hoe het nu tussen ons gaat weet zij altijd wel een manier te vinden om over kleinkinderen te beginnen. Gelukkig weet mijn vriend dan altijd heel kalm te zeggen 'ALS we al kinderen willen..'
Maar goed, ik ben dus nog steeds meer van geen kinderen krijgen dan dat ik ze wel wil. Maar goed, de tijd zal het leren.

1 jaar geleden

Als je ziet hoeveel armoede er is in de wereld en hoeveel kinderen wees zijn, waarom lees ik hier dan niet dat men gaat voor adoptie in plaats van zichzelf voort te planten. Over egoïsme gesproken.

1 jaar geleden

Toen ik nog geen kinderen had dacht ik ook vaak aan veel van de redenen die hier boven staan. Nu ik eenmaal kinderen heb ben ik tot de ontdekking gekomen dat bijna al die redenen puur op egoïsme zijn gebaseerd. We leven in een tijd waarin het "ik" vele malen belangrijker is dan "wij". Ik ben er achter gekomen dat het oh zo cliché klinkende "je krijgt er zoveel voor terug" niet alleen waar is, het is nog veel meer dan dat. Kinderen zijn alles, kinderen zijn de toekomst. Doorgeven wat jij hebt geleerd aan je kinderen en ze klaarmaken voor het grote mensenleven is biologisch en evolutionair gezien de énige reden dat wij hier op aarde zijn, en de enige echte taak die we hebben. Het is dus niet alleen dat je er zoveel voor terug krijgt; het zijn fundamentele levensbehoeftes die bij ieder zoogdier al miljoenen jaren in het dna zit. Iedereen is gelukkig vrij om te bepalen hoe we ons leven willen invullen maar ik heb het idee dat mensen tegenwoordig de basis van het leven niet meer zien, door het materialistische systeem waar we in leven waarin geld, vrijheid blijheid, party's, social media likes, huisdieren en verre vakanties allemaal veel belangrijker gevonden worden dan dat ze daadwerkelijk zijn. Ik zie een hele generatie voor mijn ogen hun vruchtbare jaren weg feesten en als ze straks 40 zjin wat dan? Dan wordt je alleen oud, zonder kinderen, zonder kleinkinderen. Miljarden jaren evolutie stoppen bij jou omdat je andere dingen belangrijker vindt.

1 jaar geleden

Ik ben inmiddels bijna 62 en ik vind/vond altijd kinderen de leukste mensen die er zijn, maar heb nooit zelf een kind durven krijgen.
, omdat ik bang was dat ik het gedrag van mijn moeder over zou kunnen nemen Ik heb een moeder nu 86 die in de buitenwereld haar steentje nog steeds bijdraagt, ze doet nog steeds aan veel dingen mee: petje af!!!! Maar ik heb heel andere herinneringen waar niemand weet van heeft. Als ik maar ook maar iets zei over iets dan was het altijd slecht bedoeld in haar ogen .Ik spreek nu over mijn leeftijd tot ongeveer 35 jaar.Mijn vader was op 59 jarige leeftijd overleden toen ik 30 was en ik ging plichtsgetrouw naar haar toe maar het was altijd een martelgang .Tot nu toe ben ik bang dat wat ik zeg verkeerd zal over komen.Ik ga vaak in gedachten de hele dag terugdraaien en ga dan na wat ik tegen bijv. mijn collegas heb gezegd en of ze het wel begrijpen dat ik niets kwaads in de zin heb, zo werkt dat dus door....Dus .... gelukkig nooit zelf kinderen ...dat had ik nooit goed gekund

1 jaar geleden

Getrouwde vrouw van 30 hier.
Al bijna 12 jaar ben ik samen met mijn nu echtgenoot.
Vanaf het begin af aan heeeeel duidelijk geweest dat ik geen kinderwens heb. Er tikt bij mij geen klok , ik heb weinig tot niks met kinderen buiten het feit dat ik heel erg zenuwachtig van ze word. Ik merk nu ik ouder wordt en mijn zwager ondertussen 2 zoontjes heeft dat de familie stiekem steeds meer gaat pushen.

Laatst liep ik met mijn moeder door de stad en we stonden in de rij voor een broodje. Een jonge moeder met kinderwagen voor ons. Mijn moeder is gek op baby's en loopt gewoon doodleuk tegen een wildvreemde vrouw te blaten wat een leuk kindje ze heeft en dat zij helaas nooit geen oma zal worden
...
Ze snapt niet dat dit mij enorm zeer doet.
Mijn schoonmoeder is al hetzelfde. En door al dat ingepraat begint zelfs mijn man te twijfelen terwijl hij en ik altijd op één lijn zitten qua gezinsplanning.

Mensen beseffen niet wat je een ander zo aandoet.
De stress die je op een mens zet. De pijn die het geeft om telkens maar jezelf te moeten verdedigen. En uiteindelijk ga je zelf nog geloven ook dat er iets mis is met je omdat je geen kinderen wil.

Ik ben blij dat dit onderwerp steeds meer uit de taboe sfeer komt. Ik hoop voor mijzelf en vele andere mensen dat het nog optijd is....

2 jaar geleden

Hier ook bewust kindloos en geen tel spijt. Voor een ieder die mee wil kletsen over dit onderwerp en zaken waar we tegenaan lopen, zoek ons op op de besloten pagina "bewust kinderloos" of "kindloos genieten"

2 jaar geleden

Ik wilde altijd moeder worden. En toen kreeg ik een geweldige zoon, waar ik heel dankbaar voor ben. Maar dit gegeven zorgde er ook voor dat ik me besefte dat kinderen hebben ook niet zaligmakend is. Ik hou het er bij één. Zo komt hij niks te kort en ik kan ik zelf ook nog het leven leiden dat ik graag wil.

2 jaar geleden

Ik heb een moederinstinct en een sterke ook nog..
Door chronische ziekte die niet onder controle te krijgen is tot nu toe, wil ik geen kinderen. Dit wil ik het kind niet aan doen. Wat heeft hij of zij aan een moeder die de helft van de tijd pijn heeft en de deur niet uit kan?
Dit doet mij ontzettend veel pijn. Ik was een echt poppen meisje, zorgde altijd voor de kleintjes op school en in de buurt. En heel mijn hart wil kinderen maar wilt het kind dat ook?
Mijn hoop ligt op genezing want de aandoening die ik heb is nu nog ongeneeslijk en deels ook erfelijk.
Mocht Ik wel stabiliseren kan ik altijd nog nadenken over adoptie of pleegzorg want dit gun ik niemand zeker niet mijn eigen kind.

2 jaar geleden

Ik ben een vrouw van 29 een goede relatie van ongeveer 9 jaar en geen behoefte aan kinderen. Mijn vriend heeft dit ook niet. Wel vind ik het super leuk dat ik nu een neefje heb maar ik ben ook zo blij dat ik hem na een paar uur terug bij de ouders kan "droppen". Maar ook mede omdat ik best wel op wil passen en het leuk vind om kleertjes/frutsels/enz. uit te zoeken word vaak gevraagd wanneer wij beginnen, of zelfs wanneer ik uitgerekend ben. het betekend niet dat ik de hele dag laat staan een heel leven met een nakomeling op gescheept wil zijn. Het kost gewoon te veel tijd/geld/energie enz. die ik daar niet in wil steken. geef mij maar een spontane vakantie, een dagje weg of iets dergelijks. Te veel plannen gaat bij mij niet goed.
Ik snap die mensen ook niet dat ze niet inzien dat een vrouw ook andere keuzes kan maken dan een kind op de wereld te zetten.
succes voor alle andere mannen/vrouwen die hetzelfde hierover denken

2 jaar geleden

Ik ben nu 50. Ik heb geen kinderen. Toen ik 15 was wist ik al dat ik geen kinderen wilde. Ik vind ze vervelend, ik vind ze irritant, ze maken herrie, etc. Nooit heb ik kinderen gewild. Maar jeee, wat een reacties! Egoistisch wordt je gevonden. Hoezo egoistisch. Alsof een kind erom gevraagd geboren te worden... dat is pas egoistisch. Geen geschikte man gevonden... jawel, maar toen hij erover begon ben ik weg gegaan. Het is zo ongelooflijk vervelend dat mensen maar niet willen en kunnen begrijpen dat je gewoon niet van kinderen houdt. Net zoals ik niet kan begrijpen dat je er wel van houdt. Lastig. Gelukkig, nu op mijn leeftijd, krijg ik niet meer steeds de vraag of ik nog kinderen ga krijgen... erg fijn.

2 jaar geleden

Erg dubbel allemaal, ik heb wel die oerdrift om ooit moeder te worden maar ergens hecht ik ook ontzettend veel waarde aan mijn vrijheid, k kan overal naar toe en hoef met niemand rekening te houden. het idee van dat alles waar ik hard voor werk in te moeten leveren om mijn kind te kunnen onderhouden.. dan ben ik toch blij dat ik na een harde dag werken kan gaan genieten van het loon wat ik deze maand heb verdiend en helemaal aan mijzelf mag spenderen lekker met vriendinnen de deur uit kan, het nadeel is wel dat de meeste vriendinnen van mij kids hebben dus tja.. die zijn dus niet altijd beschikbaar.
Ik heb op dit moment geen relatie als ik dan bedenk dat ik altijd kinderloos zal blijven dan breekt de paniek ook wel een klein beetje aan.
ik ben nu 31 kinderloos en singel dus die klok hoor ik wel maar misschien dat er een moment komt dat je het maar accepteert want zoals ik het nu voel ben ik er ook zeker nog niet aan toe

2 jaar geleden

Ik ben 28 jaar en ga bijna trouwen. En ja hoor dan komt de vraag naar baby's.... Ik werk met kinderen en heb ze lief, maar ben ook heel blij om savonds rustig op de bank te zitten. Hiernaast heeft mijn partner een vorm van adhd en autisme waardoor hij bang is niet goed te kunnen zorgen en binden. Dit samen met de onrustige wereld waarin we momenteel leven is voor ons reden genoeg geen kinderen te willen. Jammer dat we ons moeten verklaren en verdedigen hierbij. Waar bemoeien ze zich mee?!?!

2 jaar geleden

Ik ben 49 en heb geen kinderen. Toen ik jonger was hadden veel vriendinnen de droom om te trouwen en kinderen te krijgen. Ik niet. Haat ik kinderen? Nee, zeker niet. Ik kan ze schattig en leuk vinden maar niet voor mezelf.
Hier ben ik altijd open over geweest. Mijn omgeving heeft daar soms moeite mee. Maar ik vraag toch ook niet aan hen waarom heb je wel kinderen? Er rust een taboe op eerlijk zijn over het hebben van kinderen. Er zijn veel vrouwen die het erg tegen valt maar daar niet of nauwelijks over durven te praten. Je moet er blij mee zijn ook al valt het tegen. Men houdt een soort mythe in stand dat het hebben van kinderen het mooiste ter wereld is. Praat maar eens echt met deze mensen, je prikt er vaak zo door heen.
Ik ben, samen met mijn man, erg gelukkig met ons leven zonder kinderen. Wij hebben een erg mooi en waardevol leven en zijn nog steeds erg blij met deze keuze.

2 jaar geleden

Ik heb nooit kinderen gewild. Ik ben 27 nu. Het heeft me nooit aangesproken en eerlijk, ik hou niet van kinderen, vind ze ook niet mooi. Ze zijn te wild en maken te veel lawaai. Hoe verder uit mijn buurt hoe beter. Om nog maar te zwijgen over een zwangerschap en bevallingen...Dat is is een zeer zware aanslag op je lichaam en een kind is voor het leven. Geen zin om levenslang afhankelijk te zijn van iemand. No thanks...

2 jaar geleden

Mijn moeder ,ze is nu 88 jaar en al link op leeftijd, heeftbmij altijd verweten dat ze van mij geen oma zou worden. Dat is een keuze waarin je mensen in hun waarde moet laten en dat kan ze niet. Ze heeft 2 kleinkinderen die nu inmiddels alang volwassen mensen zijn maar toen die klein waren is ze daar ook nooit een goede oma voor geweest want ze ondernam er nooit iets mee omdat haar alles te lastig was. Uiteindelijk heb ik dan ook medevdoor de manier hoe ik door haar altijd behandeld ben geworden een dikke 13 jaar geleden het contact verbroken. En het is een narcist en mijn man en ik willen niet omgan met iemand die een persoonlijkheidsstoornis heeft.

3 jaar geleden

Het is jammer dat sommige mensen zich zo blind staren op het krijgen van kinderen. Als je zelf jong bent, ligt het in de lijn der verwachting dat je net als je ouders wel iemand zult vinden om mee te trouwen en dat je dan als vanzelfsprekend een gezinnetje gaat stichten. Als dat niet gebeurt, zijn de reacties niet van de lucht.
Ik ben nu 44 jaar, kinderloos en ben toevallig op dit moment single. Het wordt zo langzamerhand irritant dat mensen steeds maar weer (bijna met meelijwekkende blik) vragen hoe het komt dat zo'n leuke vrouw nog geen man heeft. Mensen zijn strontnieuwsgierig ernaar of ik het niet jammer vind (en daarmee wordt meteen tussen de regels door gesuggereerd dat ik het blijkbaar jammer moet vinden) dat ik waarschijnlijk geen kinderen zal krijgen.
Mijn mening is dat het leven komt zoals het komt. Dit kun je enigszins sturen, maar sommige dingen zijn nu eenmaal zo. Daarnaast houd ik erg vast aan de quote van Cruijff : Ieder nadeel heb zijn voordeel.
Natuurlijk zou ik het zeker leuk hebben gevonden als ik een kindje zou hebben gehad, maar het baren ervan lijkt me minder plezierig. Iedereen doet maar alsof het zo'n fantastische belevenis is om compleet uit te scheuren en wat dat betreft ben ik toch blij dat ik dat niet zal hoeven meemaken. Desalniettemin zou ik het ervoor over hebben gehad als ik toch zwanger zou zijn geweest. Natuurlijk is voor mij de meest ideale situatie om een kind te nemen een stabiele, harmonieuze relatie met een prettige partner en ook gezonde financiële omstandigheden zodat je je kind ook op sport- of muziekverenigingen e.d. kunt laten gaan. Dat heb je natuurlijk ook niet altijd voor het uitkiezen, maar ik zou absoluut niet (zoals sommige vrouwen van mijn leeftijd doen) wanhopig nog snel een man opduikelen zodat ze dat kind nog net op tijd kunnen krijgen. Ik geloof dat er een reden is waarom dingen wel of niet gebeuren. Ergens ben ik in een bepaald opzicht blij dat ik geen kinderen heb.
De toenemende mate van terrorisme, maar zeker ook de manier waarop met het milieu omgesprongen wordt, vind ik zorgwekkend. Als dit nog erger wordt, dan zouden het mijn kinderen zijn die het zouden moeten opknappen. Ik ben blij dat ik me daardoor geen zorgen hoef te maken. Voor alle single vrouwen die al wat ouder zijn, zou ik zeggen: Laat je niet opjutten door allerlei cliché-opmerkingen. Het gras is elders echt niet groener en het is echt wel mogelijk om een leuk sociaal leven op te bouwen (misschien wel gemakkelijker, omdat je geen oppas hoeft te regelen). Ik heb massa's vrienden zonder kinderen en een leuke partner kun je op iedere leeftijd vinden. En wellicht kun je op een andere manier wat betekenen voor een kind of willekeurig persoon en zo je stempel achter laten. Enjoy life, zolang het kan!

3 jaar geleden

Ik zelf heb PPD-NOS en wil later geen kinderen! waarom denken veel nou hier zijn mijn redenen: 1.Als jou autisme niet tegen drukte kan is het verstandig om geen kind te nemen maar dat moet iedereen lekker zelf weten. 2.Dingen voor je kind(eren) regelen zoals kleren eten en ook geld zaken en dat kan ik allemaal niet bijhouden want dan wordt het een gaos! 3.De wereld raakt idd vol. 4.Ik moet de pubertijd van mijn kind meemaken waarvan mijn kind brutaal doet en ik veel in discussie moet gaan en zometeen fliktie iets wat niet hoor! 5.Ik weet niet welke opvoeding en strenheid etc het beste is voor een kind wanti edereen is daar weer anders in en als ik van iedereen een andere argument hoor ja dan volg ik het ook niet meer! 6.Je meid wordt gechanteerd of je zoon komt in contact met verkeerde mensen en gaat iets flikken waardie zijn hele leven spijt van heeft! Bijdeze ook: Hier heb ik geen zin in! en al helemaal niet met gedoe en kinderen zijn gewoon durr en ze nemen idd tijd in van je eigen zaken!

3 jaar geleden

pfff, fijn hoor om eens deze reacties te lezen. Al die roze wolken om mij heen van zwangere vriendinnen... Ik kan er niks mee en soms word ik er echt zacharijnig van. Niet dat ik niet blij voor ze kan zijn.. het is gewoon dubbel. Omdat ik op dit moment niet aan kinderen wil beginnen, merk je de afstand die het creëert met men die wel kinderen wil/zwanger zijn. Ook merk ik in gesprekken dat ze mijn man zielig vinden. Omdat hij wel graag wil. Als dan diegene bevallen is merk je dat het kind direct aan mijn man word gegeven. En ach hij word er helemaal emotioneel van. Dat ik geen kinderen wil staat er los van dat ik er geen hekel aan heb. En het leuk vind om ze vast te houden. Wat snapt men hier niet aan. In ieder geval vind ik het nogal sneu gedrag. Idioot dat het je gewoon weg word opgedrongen. Ook door mijn moeder, tijd dringt.... Nou ik heb mijn frustratie wel geuit. Ben benieuwd of er nog meer reacties volgen op dit blog

3 jaar geleden

Owh....dat zinnetje wat er tussenin staat..."dat moederinstinct komt vanzelf wel"....dat vergeet ik nooit meer....mijn eigen moeder zei dat tegen mij!! "Ja toet mam, en ald het niet komt voed jij mijn kind op?" Stil...
Nouja....anyway...ik (en mijn partner gelukkig ook niet) wil geen kinderen. Ik wil inderdaad mijn vrijheid niet opgeven en gaan en staan waar en wanneer ik wil. Alleen de lusten en niet de lasten zeg maar enne....moedergevoel...wat is dat?
Wat heb je een kind in deze wereld nog te bieden.......niet eens een veilige plek!

3 jaar geleden

Ik wil ook geen kinderen, ook nooit gewild. Maar het onbegrip is enorm groot en mijn moeder krijgt ook steeds opmerkingen dat ze geen oma zal worden en hoe zielig dat is. Soms word ik er zo boos om want niet iedereen heeft de behoefte om zich voort te planten en dat heeft niets met egoïsme te maken. Ik heb er gewoon niks mee, punt. Als ik een kind zie dan voel ik niks, ik vind ze ook helemaal niet leuk en een baby al helemaal niet. Als mensen zeggen dat het schattig is, dan begrijp ik dat ook gewoon helemaal niet, wat er is toch schattig aan? Maar om mensen die ze niet willen continue over te willen halen daar begrijp ik echt helemaal niets van, waarom hebben soms wildvreemden toch zo'n wens voor een ander? Het kan er bij mij echt niet in waarom deze mensen het toch zo belangrijk vinden dat een ander gaat baren, wat is het gewin eigenlijk?

4 jaar geleden

Erg herkenbaar wat er in het artikel staat. Ik weet al heel lang dat ik geen kinderen wil,
dit heeft meerdere redenen. (wel allemaal genoemd hierboven)
Het vele onbegrip en de 'waarom niet' vragen hoor ik bijna niet meer en ik reageer er ook niet meer op.
Al begrijp ik het van de andere kant ook wel dat mensen het moeilijk te snappen vinden. (ik snap tenslotte
mensen die wel kinderen willen ook niet. Al heb ik wel het fatsoen om niet te gaan zeuren over 'waarom' e.d.
Daar mist het bij veel mensen helaas nog wel eens aan..)

4 jaar geleden

"Sommige stellen hechten teveel waarde aan hun eigen tijd en willen hierdoor geen kinderen." Beetje judgemental naar stellen die graag hun eigen tijd naar eigen believen willen indelen

4 jaar geleden

Ik wilde bewust geen kinderen. Maar niet om een van de bovenstaande redenen. Ik was veel te bang geen goede moeder te kunnen zijn. Nu is mijn kanjer ondertussen een half jaar en het gaat hartstikke goed!

Verder lezen

Andere artikelen in deze categorie

Elke week een awesome mailtje van ons?

Down-to-earth informatie over je zwangerschap, babykamer inpiratie, wat je echt moet weten voor je bevalt, tips voor meer energie en meer.

Alles wat je moet weten over opvoeding, kinderkamer inspiratie, toffe musthaves, momlife artikelen, tips van andere moeders en meer.